Ενόψει του επαναπροσδιορισμού της ποιότητας στην ανώτατη εκπαίδευση, η εργασία αυτή σκοπό έχει να εξετάσει τον ορισμό της ποιότητας των πανεπιστημίων στο προηγούμενο και το νέο ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, τον τρόπο εφαρμογής της διασφάλισης της ποιότητας στην Ελλάδα και το μοντέλο πανεπιστημίου που προωθείται. Για την εξέταση των ζητημάτων αυτών, γίνεται ανάλυση περιεχομένου του πρότερου και του τωρινού νομοθετικού καθεστώτος. Υποστηρίζεται ότι ο ορισμός της ποιότητας των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων έχει μεταβληθεί και έχει επικρατήσει η ποιότητα ως σχέση κόστους-οφέλους και ως καταλληλότητα για το σκοπό. Το Πανεπιστήμιο μεταμορφώνεται σε επιχειρηματικό οργανισμό και υιοθετείται η λογική της ελεύθερης αγοράς. Η ποιότητα μετασχηματίστηκε σε ένα μηχανισμό και τεχνολογία ελέγχου, όπου οι αξιολογήσεις και επιδόσεις των Πανεπιστημίων λειτουργούν ως μέτρα παραγωγικότητας και αποδοτικότητας.